roastedbeanandwater:

Nakakamiss na sila! :) Group A during our community duty. 

▲ January/26/2012 with 3 notes
Source: roastedbeanandwater

helloperidol:

Hindi mawawala ang mga Clinical Instructors sa buhay ng isang Nursing Student. Variety din sila. Iba’t-iba ng ugali, kilos, pananamit. Pero aminin nating lahat, natuto tayo dahil sa kanila. Dahil sa mga sermon, kwento at minsan eh pagpapahiya narin sa atin. Eto ang iba’t-ibang CI na nakilala ko sa apat na taon ko sa Nursing.

• Si By The Book. Sila yung mga CI na sobrang bookish. Halimbawa, may tanong sila sayo at sinagot mo, humanda ka na sa sunod nilang tanong: “Saang libro mo nabasa yan? Ano’ng page?” Humanda ka na pag hindi mo nasagot. Yan lang ang batayan nila sa lahat. LIBRO. Kung bumanat sila parang ka-jamming lang nila sila Pilliterri, Udan at Kohzier. Daig pa ang isang pastor o pari, kabisado nila kung ano’ng page, edition, at pang-ilang paragraph ang mga sagot sa tanong nilang pamatay.

• Si Toxic. Eto naman yung mga CI na kahit wala naman masyadong pasyente sa area eh hahanap at hahanap ng paraan para lang ma-toxic ang mga estudyante. Yung tipong For discharge na yung pasyente pero pinipilit niyang i-VS mo yun q1. Di mo alam kung walang magawa sa buhay o sadyang trip lang niya pagurin ang mga estudyante niya.

• Si Charlie. Ang mga CI na hindi nagpapakita tuwing may duty. Malamang eto yung mga tipo ng CI na gustong-gusto ng mga estudyanteng humandle sa kanila kase isa lang ang ibig sabihin neto: WALANG DUTY. Tulad ni Charlie sa Charlie’s Angels, sa text o tawag lang makakausap to. Kadalasan group leader lang ang kakausap at magpapa-quiz na lang daw siya. Sa unang tingin, okay to pero tulad niya, ang matututunan mo din sa kanya eh eto: INVISIBLE.

• Si Mommy/Daddy. Sila ang mga CI na masarap kasama kase kung ituring nila ang mga estudyante nila eh parang mga anak. Alagang-alaga. Lagi rin silang to the rescue pag naaagrabiyado ng mga staff nurse ang mga estudyante nila. Sila rin yung mga magagaling mag-advice. Laging nandiyan pag kelangan mo. Pero tulad ng mga tunay nating magulang, wag nating aabusuhin. Dahil ang mga mababait eh sobra kung magalit.

• Si Repa. Mga CI na pinakamasarap kasama sa lahat. Sila yung mga CI na parang tropa lang. Nakikipag-jamming sa mga estudyante, nakikipaglaro ng Dota, at sumasama sa outing. Laging one text away. Ready sa anumang gimik. Pero kahit na parang tropa lang din sila, hindi mawawala yung mga natututunan natin sa kanila. Sila pa minsan ang tumatayong Kuya/Ate natin. At tagapagtanggol sa Case Presentations pag tinitira na tayo nila By The Book at Drug Lord. Sila kadalasan yung mga hindi agad-agad makakalimutan ng estudyante, at nagiging kaibigan pa rin kahit natapos na ang klase.

• Si Drug Lord. Ang Drug Lords ay ang mga CI na daig pa ang Mercury Drug sa dami ng alam na gamot, kahit mga contraindications at adverse effects. Hayop, daig pa ang Drug Handbook Latest Version. Maiiyak ka sa mga tanong nila, kung ano ang contraindications at drug actions ng Cefuroxime, Afaxin or whatever-the-heck-it-is. Kalimitan eto yung mga madaming tanong sa case presentations, kung bakit binigyan ng anti-protozoal na gamot ang mga may appendicitis. Daig mo pa ang uminom ng loop diuretics kakaihi.. Sa kaba. Drug Lords. Kayo na. I shall return.

• Si Taartits. Mga CI na daig pa ang mga artista kung mang-isnab. Yung tipong, nag-hehello ka na nga, todo dedma parin. Dedmatologists ba. Madalas naman tuwing makakasalubong mo pa, pag binati mo, aba, kahit siguro madapa ka na’t lahat di ka pa rin papansinin. Madalas eto yung mga CI na mabilis malimutan ng mga estudyante.. Tipong, mapapatanong ka ng “Sino yun?” Pag tinanong ka kung kilala mo ba ang dakilang snob na to. 

• Si Kapwa-Man-Hater. Mga CI na ayaw kalimitan ng mga lalaking estudyante. Sila kasi ang kilabot ng mga babaeng nursing students. Parang galit sa mga lalakeng nursing students. Sa mga girls eh charming sila, super. Mabait, at Maalaga. Pero sa boys eh nako. Super dedma.

• Si Symptomatic. Eto naman yung mga CI na medyo kinakikitaan na ng sintomas ng mga sakit. Madalas Psych CIs tong mga to. Yung loner, di masyadong nakikipag-interact sa mga estudyante. Minsan umamin pa to samin na parang nahahawa na raw siya sa mga mental patients. May nakikita na raw siyang symptoms sa sarili niya. Ingat lang. Alam naman nating may Folie a deux diba?

• Si Tried and Tested.  Sila naman ang mga CI na medyo may edad na.. Sila yung madalas masarap talaga kasama. Iba kasi ang humor nila. Hindi minsan maka-relate ang mas bata sa kanila. Mataray pero nasa lugar. Mabait pero nasa lugar din. Marami kang matututunan sa kanila, hindi lang academically, pero pati na rin sa mga life experiences nila. Subok na sila ng panahon, kaya ginagalang sila ng marami.

Mostly yan ang napansin ko sa mga Clinical Instructors ko. May mga kanya-kanyang katangian, kanya-kanyang charm at kanya-kanyang galing. Bukod sa mga ugali nila, wag rin sana nating kalimutan ang mga natutunan natin sa kanila. Sila pa rin ang nakatulong sa atin na maging isang mabuting (soon-to-be) Nurse. :)

(via helloperidol)

▲ January/26/2012 with 33 notes
Source: helloperidol

TATAY MENDI

Sir Anastacio Mendizabal Jr. Ang tatay ng lahat ng nursing students ng LPU-Batangas nung time ko. Di ko lang alam kung andun pa din si Sir e. Nung una, ayoko sa kanya. Basta. Ewan ko. Pero habang tumatagal, na kasama namin sya araw araw sa classroom. Dun, minamahal na namin sya ng sobra sobra. Palagi nya kami minomotivate para mag-aral ng mabuti. Pinaramdam nya samin na gusto nya na lahat kami sabay sabay makagraduate at maging RN. Lagi nya kami tinutulad sa palay at ipa. HAHAHA. Basta. MAHAL NA MAHAL namin si Sir. Ibang klaseng TATAY to. Kung kami na mga estudyante lang nya grabe na yung concern nya, lalo na siguro talaga sa mga tunay na anak nya. :)) I miss you Sir! :))) SALAMAT PO. 

Mam Doce. Isa din sya sa pinakamamahal ng section namin. Paulit ulit nya sinasabi samin na mag-aral kami ng maayos. Kahit na palagi kaming tutulog tulog habang naglelecture sya. Sinasayawan nya kami para lang magising kami. Lagi din nya kami, minomotivate. Tinatakot na baka may maiwan. Kundi dahil sa kanila, hindi kami makakagraduate ng sabay sabay. :) 

Dean Pring. The ever dynamic. HAHA :) 

Mam Amponin. Thesis Adviser. Whooooa! Buti nalang sya adviser namin, di kami masyadong nahirapan sa thesis at sobrang minomonitor nya kami. :) 

▲ November/20/2011 with 4 notes

Masipag ako today! Malapit na malapit ko na matapos yung book. Kailangan ko na kasi talaga syang tapusin hanggang bukas. Ako na nagbibigay ng deadline sa sarili ko sa mga kailangan kong gawin at tapusin. Hindi na kasi ako nag enroll sa review center para sa December. Self review nalang ako. Naexperience ko na magreview center and feeling ko/makapal ang mukha ko na magsarili nalang. :))

Bakit?

• Unang una. Tinatamad ako pumasok! Nakakatamad gumising ng maaga tapos magbabyahe ako tapos maulan pa ngayon. Bago pa ako makadating sa lecture room, haggard at pagod na ako. Parang wala nang energy para makinig sa lecture diba? 
• Antukin ako sa lecture. Depende din naman sa lecturer. Pero basta, nakakapagod. Yung kahit gustong gusto mo makinig, kahit na super motivated ka na, mahirap imulat ang matang pumipikit na. :)) 
• Gastos. Kung magrereview center ako, magbabayad ako. Wala nang libre. Kahit na sabihin na may discount naman ako. Allowance ko pa. Naisip ko na masaya din kasi magkakapera ako kaya lang, gastos na naman sa parents ko. Hindi naman sa naghihirap kami, kaya naman e, kaya lang ako na yung nanghihinayang. :) 
• Walang mag-aalaga kay Ariana pag gabi na. Madami kaming kasambahay. Tatlo. Hahaha. Sa umaga ang gulo gulo sa bahay kasi ang dami nila. Pero pagdating ng gabi, nagdidis appear na sila. Yung dalawa kasi hindi stay in. Kaya ayun. Sa gabi akin si Ariana kasi inaalagaan naman ni Mami Emz si Mayeh. E hindi na kaya ni mama kasi may baby pa kami. Ambait ko diba? :)) 
• Huling dahilan. MAKAPAL na dahilan. Hahaha. RAMDAM KO KASI NA KAYA KO. Alam ko na kaya kong mag-aral, pumasa sa board exam nang dahil sa sariling pagsisikap ko. Sariling pag-aaral ko. Saka kung bumagsak man ako, sarili ko lang talaga sisisihin ko. Sabi naman din kasi ng iba, pampalakas lang ng loob ang review center ee. Saka halos lahat na nag nagtake, karamihan talaga, wala naman daw halos lumalabas na nireview sa center sa actual exam. Kaya pinili ko na din na mag self review. Tulong ko na din to sa sarili ko para mas maging responsable ako sa sarili ko. Para mas maging independent ako. Hindi pa ako siguro masyado nagseseryoso ngayon. Pero alam ko dadating sa point na mag-aaway na naman kami ng sarili ko kasi ang tamad ko. Hahaha :)) 
• May gusto lang talaga akong patunayan sa sarili ko. Yun lang. At alam ko na hindi ako NAG-IISA sa laban na to. I have a GREAT GOD. :))

▲ August/30/2011 with 1 note

▲ June/27/2011 with 1 note

Good morning! :) Hindi makaget over sa graduation? Hahaha. I just got these graduation pictures yesterday in the Alumni Office. LOL at my face when I was receiving my diploma. Overjoyed? :D Ang laki ng tawa ooh. Pero bumawi naman ako pagbaba ng stage. ANG GANDA KO. :) HAHAHA! :p 

▲ June/3/2011

After four loooong years. I finally got my COLLEGE DIPLOMA! Congratulations to me and to all my batchmates! ;)

▲ April/15/2011 with 1 note

Dedication and Pinning Ceremony. April 13, 2011 at Lyceum Of the Philippines University- Batangas.

▲ April/14/2011

Time Check: 1207AM/April 13,2011

Dedication and Pinning Ceremony na mamaya! :) Eksayted ako? Oo. Di pa ako natutulog kahit na kelangan kong gumising ng 530 ng umaga para mag ayos kasi ang layo ng Batangas at andito ako sa Laguna ngayon. Yehey! Masaya lang ako. At walang paglagyan ang sobrang saya ko. 

Apat na taon. Ang laking hirap ng magulang ko para mapagtapos ako at maibigay lahat ng gusto ko. Sobrang saya lang. Kasi eto na oh. Makakapagpatapos na sila ng isa. APAT nalang! hahaha! Nakakatuwa na kasama ko sila pareho mamaya. Wala man akong award katulad nung elementary ay hayskul ko. Alam ko na masaya sila dahil may naipama na sila sakin. :) HAHAHA. 

Thank you Mommy at Daddy/Tatay. Grabe. Naiiyak ako. Hindi sapat na mag thank you lang ako sa lahat ng pagod nyo para makapag aral kami. Para maging ganito ang buhay natin. Madami tayong pinagdaanan pero nanatili kayong magkasama at matatag dahil sa pagmamahal nyo samin. Hindi tayo mayaman. Pero sobrang maipagmamalaki ko na KAYO ang naging magulang ko. NAPAKASWERTE NAMING MAGKAKAPATID dahil kayo yung ibinigay samin ni GOD. 

Mommy, I love you po. Sobrang mahal na mahal kita at sobrang thank you po. Sa pag-aalaga sakin. Sa pagbebeybi sakin kahit college na ako. Alam mo yung kapag nagtetext ka na “Bebe, kumain ka na? Wer ka na?” Kinikilig akooo. Hahaha. Kahit na sumpungin ka at mahilig ka mandamay ng inis mo. Sobrang masaya ako na ikaw ang naging Mommy ko. Ang swerte namin. Gumagawa ka ng paraan para maibigay samin mga kelangan at luho namin sa buhay. Kahit na napapagalitan ka na ni Daddy. Thank you po mama! Para sa inyo ni Daddy to. 

(Unang picture ni Mr. Fitz!)

Daddy, :p Alam ko ata alam mo naman na magka-away talaga tayo. Pero NOON yun. Sobrang saya ko nung nag college ako. Ewan ko. Parang mas naging malapit ako sayo. Kulang ka lang pala talaga sa lambing. Hahaha. Ang arte mo kaseeee. Daddy/Tatay! Salamat. Sa pagising mo ng madaling araw para ihatid kami sa Batangas. Kahit na pagod na pagod ka na. Kahit na hindi naman kami nagsasabi na ihatid mo kami, di mo kami matiis. haha :) Sobrang mahal kita Tatay! :) Idol nga kita e. Ang diskarte mo kasi. Tapos, ewan ko. Mayabang ka. Maligalig ka. Pero nakakatuwa ka din minsan. Lalo kapag nag iisip bata ka na? hahaha :p Hindi ko alam kung pano ako makakabawi sa inyo ni mama sa lahat ng sakripisyo at pagod nyo para makatapos ako. Pero pinapangako ko po, MAKAKABAWI AKO SA INYO at AALAGAAN KO KAYONG DALAWA. :) Kayo ang pinaka importanteng tao sa buhay ko. Mahal na mahal ko po kayo. :) 

Thank you GOD. :)))

▲ April/13/2011

Dear CASE FORMS.

Bwisit kaaa! Joke lang. Pero bwisit ka naman talaga. Alam mo yun. Madaming ink ang nasasayang at punong mapuputol dahil sa papel na nasasayang dahil sa paiba iba ng format mo. Ang liligalig. Namaaaan! At alam mo kung ano pa masakit? MASAKIT KA SA MATA. MASAKIT KA SA LIKOOOOD. Ang sakit mo sa ulo i-edit!! Masakit ka din sa bulsa alam mo yun? Ang mahal ng print at ng pamasahe ha. 

Nakooooo. Akala ko matindi na ang thesis. Grabe ka. Mas madami akong hahabulin na Clinical Instructor at Chief Nurses para mapapirmahan ka. Ugh! 

Napapagod din kami. At ipapaalam ko sayo, busy akong tao. Kaya PLEASE lang. MAKISAMA KA HA? Papirma ka nalang ng papirma. Kung may mali sayo, I-edit mo na sarili mo. ha?? ;) HAHAHA! 

Nagmamahal,

Seniors ;) 

Nababaliw akoooo. Obyus! HAHAHA. @_@

▲ March/30/2011 with 2 notes